Ölürse yer beğensin, kalırsa el beğensin… Güzel Anadolu’muzun içeriği çok zengin atasözlerinden biri; evlat yetiştirmenin pusulası.
Terbiyeli, saygılı, paylaşımcı ve sorumluluk sahibi çocukları vardı topraklarımızın. Hayattayken ahlakı, nezaketi takdir edilen; ölürse saflığı, temizliği ile toprağa verilen, özünde iyi olan Anadolu çocukları…
MODERN TÜRKİYE’NİN ÇOCUKLARI
Gelelim modern Türkiye çocuklarına…
“Aman travması olmasın, ben yaşamadım o yaşasın, gönlü olsun” diye üç tuğlu vezir gibi yetiştirilen günümüz çocuklarına…
Asi, hırçın, saldırgan ya da şımarık…
Sorumluluk nedir bilmeyen, her şeyden çarçabuk etkilenen modern çağ çocuklarına…
Ailenin veremediği terbiyenin, sağlayamadığı disiplinin, koyamadığı sınırların hepsinin bedelini şimdi toplumca ödüyoruz.
Kılıf uydurulmuş bir kavramla hem de: “suça sürüklenen çocuklar”…
Karanlığa kurşun sıkar gibi büyütülüp böyle yaşayan bu insanlara, çocuk sıfatı yakışmıyorken, işledikleri suçlar, bir de “suça sürüklenen çocuk” kavramıyla masumlaştırılıp mağduriyet yaratılıyor.
Oluşturdukları 3-5 kişilik çetevari gruplarla bir eşkıya ya da haydut gibi davranarak toplumun huzurunu bozma eylemlerine kabahat gözüyle bakılmayıp tepkisiz kalınması, davranış bozukluklarının dozunu artırmalarına zemin hazırladı.
Gelinen bu noktada sistem kadar bizler de suçluyuz.
Üstelik bir de hukukun zeminine dayandırılan, katili masumlaştıran, işlediği suçun üzerine mağduriyet pelerini örten bir yaklaşım var; malesef işlenen suç kadar dehşet verici.
Hukuki dil bazen toplumla alay ediyor gibi… Bir akranını soğukkanlılıkla, canice katleden, plan yapan, pusu kuran irade midir masum olan?
Yoksa yarım kalan ödevleri, kutlanmamış doğum günleri, ışık saçan gülüşleri soldurulan, binbir emekle ilmek ilmek büyütülen, hayatları çalınmış evlar mıdır masum olan?
Adalet katilin doğum tarihine değil, kurbanın çalınan geleceğine bakmalıdır.
Ahmet Minguzzi, Atlas Çağlayan ve daha niceleri sizi seviyoruz ve hiçbir zaman unutmayacağız, cennetin çocukları.
DEMET BİLDİŞLİ
Kaleminize sağlık.